Заря над Неманом Идет подписка Что? Где? Когда? Районное радио
61
42
АктуальноГод малой родиныГод малой родиныСельское хозяйствоСельское хозяйствоБлоги наших журналистовСтанислав ЗверовичНовости МостовщиныНовости МостовщиныНовости МостовщиныНаш крайЛюди нашей МостовщиныЛюди нашей Мостовщины

Знайшоў сябе на дубненскай зямлі

Знайшоў сябе на дубненскай зямлі10 июля 2019 — 08:36

Партрэт галоўнага інжынера філіяла “Дубна” агракамбінат “Скідзельскі” Віктара Лазовіка сёлета занесены на раённую Дошку гонару.

Любіць тэхніку, разбірацца ў ёй і берагчы прывучыў свайго сына былы механізатар калгаса “Дружба” Уладзімір Іванавіч Лазовік. Не было ў гаспадарцы той работы, якую не ўмеў бы выканаць гэты працавіты чалавек. Віктар слухаў расказы бацькі, сам часта прыходзіў да яго на працу. А калі падрос, Уладзімір Іванавіч узяў яго памочнікам камбайнёра. Колькі было радасці і задавальнення, а разам з тым і гордасці, што даверылі такую адказную работу. У той час школьнікам гэта дазвалялася. І нічога, што трэба было рана ўстаць і позна легчы, што ад напружанай працы дранцвелі рукі, стома разлівалася па ўсяму целу. Было прыемна, што іх камбайнавы экіпаж трымае лідэрства па калгасу. Уладзімір Іванавіч быў на той час вядомы ў раёне механізатар, ордэнаносец. Яшчэ у 1973 годзе яго за высокія дасягненні ў працы ўзнагародзілі  ордэнам Працоўнага Чырвонага Сцяга. Меў ён і нямала іншых узнагарод.

Мама таксама была вядомым  чалавекам. Яна працавала ў школе, мела званне заслужанага настаўніка краіны. Яна прывіла Віктару старанне да вучобы. Калі закончыў школу, без праблем паступіў у Беларускі інстытут механізацыі сельскай гаспадаркі. Было яшчэ і накіраванне ад калгаса “Дружба” на вучобу стараннаму памочніку камбайнёра. Гаспадарка нават даплачвала да стыпендыі невялікую суму. Веды там давалі добрыя, практыку праходзіў на лепшых прадпрыемствах краіны.

З кваліфікацыяй “інжынер-механік” у 1993 годзе  вярнуўся ў сваю родную гаспадарку. У ліпені яшчэ здаваў экзамены, а ў жніўні ўжо быў прызначаны на пасаду інжынера. Ішоў напружаны час уборкі, і ён зноў  пачаў сваю працу памочнікам камбайнёра.

Працоўная загартоўка, дасканалае веданне тэхнікі вельмі дапамагалі ў рабоце. Асабліва калі ў 1998 годзе прызначылі галоўным інжынерам гаспадаркі. На гэтай пасадзе ён застаўся і тады, калі гаспадарку далучылі да калгаса “Дубна”, а потым калі яна ўвайшла ў склад агракамбіната “Скідзельскі”.

Абавязак галоўнага інжынера арганізаваць работу тэхнікі так, каб уся яна працавала на вытворчасці, прыносіла карысць гаспадарцы, а не знаходзілася ў майстэрнях, расказвае Віктар Лазовік. На жаль, не заўсёды так атрымліваецца. Частка тэхнікі ўжо дастаткова зношаная, часамі трапляецца яна невысокай якасці. Здараецца, і года не адпрацуе, а ўжо патрэбен рамонт.

Вось і ў час нашай сустрэчы мы засталі Віктара Уладзіміравіча ў майстэрні. У трактары механізатара Міхаіла Мінько раптам выйшаў са строю матор. Міхаіл Мікалаевіч разабраў яго і вырашыў параіцца з галоўным інжынерам, што рабіць далей, адрамантаваць самому ці варта адправіць на спецыялізаванае прадпремства. Было прынята рашэнне рамантаваць матор на месцы.

Механізатары і вадзіцелі сельгаспрадпрыемства адзначалі, што з Віктарам Уладзіміравічам добра працаваць не толькі ў звычайнай, але і ў складанай сітуацыі, бо ён заўсёды захоўвае аптымізм, вытрымку і пазітыўныя адносіны да работы і калег. А дырэктар філіяла “Дубна”  Сяргей Іванавіч Сыско сказаў так:

Віктар Лазовік у жыцці і рабоце вельмі адказны і тактоўны чалавек.  Можа і ўмее хутка вырашыць любое складанае тэхнічнае пытанне. Адным словам, чалавек на сваім месцы.

С. ЗВЯРОВІЧ

Фота аўтара



Назад
Идет подписка Что? Где? Когда? Районное радио