Заря над Неманом Идет подписка Что? Где? Когда? Районное радио
АктуальноЛюди нашей МостовщиныЛюди нашей Мостовщины

Колькі ў сутках гадзін для шчасця?

Колькі ў сутках гадзін для шчасця?31 марта 2011 — 10:00

Пасля заканчэння Горацкай сельскагаспадарчай акадэміі з дыпломам бухгалтара ў Мілявічах з’явілася малады спецыя-ліст і  сімпатычная дзяўчына Жанна Кіркіж.

У Мілявічы яна прыехала па размеркаванню. Тады юная Жанна і не здагадвалася, што менавіта на Мастоўшчыне ў Мілявічах яна застанецца надоўга, знойдзе простае чалавечае шчасце, рэалізуе сябе і ў  рабоце, і ў сям’і, дзе падрастаюць чацвёра дзяцей.

Сёння Жанна  Аляксандраўна Русак -- галоўны бухгалтар СПК “Азяранскі”. І нават яна, нягледзячы на свой бухгалтарскі вопыт, дакладна не падлічыла б, колькі гадзін павінна быць у сутках, каб справіцца з хатнімі клопатамі, накарміць снеданнем вялікую сям’ю, у час паспець на работу ў Вялікія Азёркі. Цэлы рабочы дзень рашаць фінансавыя пытанні вялікага сельскагаспадарчага кааператыва, а вечарам зноў з галавой акунуцца ў клопаты па гаспадарцы, без якой  у  вёсцы немагчыма.

Калі Жанна  Аляксанд-раўна Русак, фіналістка раённага этапа конкурсу “Жанчына года”, падымалася на сцэну раённага Дома культуры, гледачы шчыра апладзіравалі ёй. І ні ў каго ні выклікаў здзіўлення той факт, што менавіта Жанна Аляксандраўна Русак была прызнана пераможцай у намінацыі “За ўклад у развіццё аграпрамысловага  комплексу”. Глядзела я на ўсхваляваную ў той момант Жанну Аляксандраўну і загарэлася жаданнем высветліць, у чым сакрэт яе шчасця, бо ў той момант жанчына сапраўды расквітнела.

Тое, што Жанна вы-брала прафесію бухгалтара, ні для каго з блізкіх не было нечаканасцю. Бухгалтарскія тэрміны “дэбет, крэдыт, баланс” яшчэ  ў дзяцінстве трывала ўвайшлі ў лексікон дзяўчынкі.  Бухгалтарамі ў Чашніках працавалі яе мама Ніна Парфёнаўна і цёця Ірына. Праўда, першапачаткова Жанна пасля заканчэння восьмага класа спрабавала асвоіць  прафесію праграміста з перспектывай на будучае, але жыццё ў яе планы, як гэта бывае часцяком, унесла свае карэктывы. У радыётэхнічны тэхнікум Жанна  не паступіла. Затое пазней  бліскуча,  толькі з адной “4” у атэстаце, закончыўшы сярэднюю школу, яна з першага заходу паступае ў Горацкую сельскагаспадарчую акадэмію. Вучоба ў акадэміі дзяўчыне таксама давалася лёгка. Пасля заканчэння акадэміі Жанна атрымала накіраванне на работу ў Гродзенскую вобласць на Мастоўшчыну ў тагачасны  калгас “Маяк”. Паехаць па размеркаванню на Гродзеншчыну, дзе сельскагаспадарчая вытворчасць развівалася паспяхова, для выпускнікоў акадэміі лічылася ўдачай.

Так, у 1986 годзе малады бухгалтар Жанна апынулася ў Мілявічах. Маладога спецыяліста прынялі ў штат калгаснай бухгалтэрыі стажорам галоўнага бухгалтара. З цягам часу  Жанна Аляксандраўна павінна будзе замяніць на гэтай пасадзе  Клаўдзію Уладзіміраўну Кухлей, якая збіралася на заслужаны адпачынак. А пакуль што малады спецыяліст спасцігала  практыку  вопытнага бухгалтара.

У той час, калі Жанна Аляксандраўна пры-ехала на работу, у бухгалтарскіх разліках тварылася нешта накшталт перавароту. Маладому бухгалтару  даручылі ўкараняць механізацыю ў бухгалтарскія разлікі. Да гэтага ўсё гэта рабілася  і лічылася ўручную. Камп’ютэраў тады не было  бухгалтарскія дакументы для механічнай апрацоўкі даводзілася вазіць у тагачасны раённы інфармацыйна-вылічальны цэнтр.Пра пачатак працоўнай дзейнасці Жанна Аляксандраўна расказвае  з настальгіяй. Маладосць і рамантыка звычайна крочаць побач. У тагачасных Мілявічах было многа моладзі. Па выхадных у мясцовым клубе ладзіліся танцы. Там Жанну і прыгледзеў мясцовы хлопец Аляксандр Русак. Як гэта водзіцца, раз-другі  запрасіў на танец, праводзіў дзяўчыну дамоў. Ужо больш за дваццаць гадоў Жанна Аляксандраўна і Аляксандр Арсенцьевіч кружацца ў шчаслівым  сямейным карагодзе разам з чатырма сваімі дзецьмі -- трыма дачушкамі і сынам. Старэйшыя Аксана і Андрэй ужо дарослыя, сёння яны працуюць і вучацца ў Гродне.

12-гадовыя сёстры-блізняты Валерыя і Вікторыя -- школьнікі. Яны – уцеха і радасць бацькоў, як і старэйшыя дзеці. Як прызналася Жанна Аляксандраўна, пра мнагадзетную сям’ю яна не марыла. Калі ў час трэцяй цяжарнасці ўрачы аб’явілі, што на свет павін-на з’явіцца двойня, разгубілася ад нечаканасці. Муж, як і належыць сапраўднаму мужчыну, успрыняў навіну спакойна.

— Нічога, рукі і галава ў мяне на месцы, усіх паставім на ногі, — супакойваў Аляксандр Арсенцьевіч усхваляваную жонку. Нават такой моцнай і  валявой жанчыне, як Жанна Аляксандраўна, без надзейнай мужчынскай падтрымкі   наўрад ці ўдалося б справіцца з вялікай сям’ёй, гаспадаркай і адказнай работай у кааператыве.

Акрамя сур”ёзных заняткаў, у Жанны Аляксандраўны ёсць хобі, якому яна аддае шмат часу і намаганняў -- гэта развядзенне і вырошч-ванне кветак. Адных вазонаў у доме Русакоў больш за 80! Хто не заходзіць да іх у госці, абавязкова выкажа здзіўленне і захапленне багатым зялёным аазісам.  А мне здаецца, што вырошчваць кветкі можа чалавек з багатай фантазіяй і добрым сэрцам.

-- Жанчына можа адчуваць сябе шчаслівай дома і на рабоце, калі ў яе надзейны муж. Калі ўдаецца знайсці адпаведную палавінку, тады жанчыне пад  сілу і каня на хаду затрымаць, — разважае Жанна Аляксандраўна.

А я думаю, што кожная з нас шукае пала-вінку па-свойму. Па-гэтаму і шчасце ў кожнай рознае... Важна не толькі знайсці  сваю палавінку, але і ўмець на працягу ўсяго сямейнага жыцця не згубіць яе, не расчаравацца адзін у адным.  Сямейнае жыццё -- накшталт дыпламатыі, калі ўдасца асвоіць гэтую дыпламатычную навуку адносін у сям”і -- шчасце будзе крочыць побач.

Я. ЦЕСЛЮКЕВІЧ



Назад

Написать комментарий


Ваше имя: Email: Ваш комментарий: